Er is een fout opgetreden, probeer het later nog eens.

De NPO app

Download

Schrikkel uitzending

29 feb 2004 22:44

VPRO • 2 sec

Toen Geluk heel gewoon was, heel lang geleden....... leefde er in ons laag landje aan de zee een braaf maar dapper volk. De vrouwen droegen wijde rokken, wollen kousen, en heur blonde lokken waren bedekt met kapjes. De mannen stapten rond in comfortabele donkere broeken, klosten op hun klompen, en droegen donkerblauwe petten die af gingen als de beleefdheid dat vergde. Ons land was Arcadia, waar eerlijke mensen hard op het land werkten, genoten van de schoonheid van het buitenleven, gezond aten en dronken en op tijd naar bed gingen. Deze ijverige lieden waren elke zevende dag vrij om uit te rusten en God te danken voor hun geluk! Het is zo lang geleden dat niemand meer precies weet waar, wanneer en hoe mooi het leven toen was! We weten wel waarom het mogelijk was: er waren toen Normen en Waarden. En die Normen en Waarden werden gehandhaaft! Is er nog iets over van dit vroege Geluk? Volgens de kenners is er een gebiedje in Overijssel waar deze goede oude zeden nog heersen..... Langs de A28 in de richting Leeuwarden, neem je bij Nieuw Leusen de afrit. Bij de stoplichten linksaf en onder de snelweg door, dan meteen rechtsaf naar het noorden. De oude Rijkssstraatweg voert door een lintbebouwing van boerderijen die samen het dorpje Rouveen vormen. Bij een flauwe bocht naar het oosten staan er achter de boerderijen langs de weg nog meer boerderijen en dat groeit aan tot drie dik of meer. We zijn in Staphorst. Hier zijn de wortels van onze beschaving nog levend. In deze omgeving kunnen we leren wat de Christen-Democraten bedoelen als zij spreken van Het Herstel. Hier is alles koek en ei. We zien vrouwtjes in klederdracht die de stoep vegen. De bevolking geniet van het plattelandsleven. De sociale contacten zijn dankzij de mobiele telefoon wel gemoderniseerd maar nog immer warm, net als de saamhorigheid. Er zijn vijftien migrantenfamilies in het dorp. De Iraniers zijn heel tevreden over hun nieuwe woonomgeving. Het lijkt onomstotelijk: Staphorst is een voorbeeld voor het herstel dankzij haar strenge naleving van de christelijke normen en waarden. Staphorst is ons voorland. De Staphorsters lopen niet achter maar voor! We leggen deze Staphorster variant voor aan de congresgangers van het Christen Democratisch Appel: premier Jan Peter Balkenende, Nato-secretaris Jaap de Hoop Scheffer, mevrouw Hanja May-Weggen en de oude Willem Aantjes. Over criminaliteit, drugsgebruik, migrantenproblematiek zijn in de Staphorster politiek geen debatten nodig. IJverig, stipt en volgzaam zijn dan ook de complimenten die de werknemers van boeren-afkomst krijgen op de regionale arbeidsmarkt. Het plaatselijke industrieterrein staat vol met prachtige postmoderne bedrijfsgebouwen. We kunnen het haast niet geloven....-Wie is die Relioloog met zijn macabere verhaal?- is alles wel wat het lijkt? De klederdracht wordt steeds minder gedragen, geldt dat ook voor de innerlijke mores? Tijdens een nachtwandeling struikelen we over stapels fietsen bij schuurtjes achteraf.. wat is dat, wat gebeurt daar? Waar is het station in Staphorst? En wat doen die 1400 jeugdige personen elke zaterdagavond van acht tot een bij Disco-Kisteman? In hoeverre laat een swingend nachtleven nog ruimte voor de zondagsrust? Dit onderzoek is op locatie gedaan door Marlou vd Berg, Bahram Sadeghi, Michael Schaap, Heere Heeresma, Robert Wiering. Research: Hannah Dogger, Simcha de Haan en Siebren Hodes. Samenstelling: Lotje IJzermans. Productie: Margriet Kreulen. Eindredactie:Jan van Friesland.