Er is een fout opgetreden, probeer het later nog eens.

De NPO app

Download

Jacques Brel (herhaling)

20 apr 2003 11:00

VPRO • 3 sec

Kort na zijn moeders dood zal Jacques Brel nog één keer een tv-optreden geven in Nederland. Brel is dan op het hoogtepunt van zijn roem. Een krankzinnige tijd. De toen 30-jarige VPRO-regiseur Warrie van Kampen laat in Het Parool weten 'weg te willen uit de kille studio' en Brel 'in een andere sfeer te willen brengen dan waar men gewoonlijk televisieprogramma's maakt'. Van Kampen roemt een week voor het optreden het publiek van 'dichters, schilders en andere kunstenaars' die tot het vaste meubilair van café het Huis met de Pilaren in het centrum van Bergen' horen. Warrie van Kampen, zelf afkomstig uit Bergen, noemt het 'een heel fijn publiek met een warme belangstelling voor de chansons van deze Frans-zingende Belg'. Ook Jacques zelf zou 'zelf erg gelukkig' zijn geweest met het idee hem in een Bergense kunstenaarskroeg te laten optreden. Warrie van Kampen beweert er in Parijs met Brel over te hebben gesproken. De zanger komt net uit Italië, zijn groep wordt rechtstreeks uit Canada aangevlogen. De volgende dag zal het gezelschap in Madrid spelen. Brel is al woedend om wat hem in Rome geflikt werd. Hij moest in een tv-show 'Le plat pays' playbacken. Om verder geen bijgeluiden te veroorzaken hadden ze hem daar een gitaar met touwtjes in de handen gedrukt. In principe zong Brel alles live. Laaiend over de Romeinse verneukerij van zijn publiek kwam hij in het Noord-Hollandse kunstenaarsdorp aan. Daar werd Brel nog kwaaier toen hij merkte dat hij in een eetcafé moest spelen. VPRO-regiseur Van Kampen had hem voorgespiegeld dat Bergen 'het allerbeste publiek' zou hebben. Met mensen in de zaal die, in tegenstelling tot AVRO-publiek, wèl Frans zouden verstaan. Wie zitten er met Philipsoorbellen te pronken op de voorste rij? De stokdove plaatselijke helden 'Ome Jany' Adriaan Roland-Holst en Antonie van Kampen. Om eventuele taalproblemen van toute-Bergen te ondervangen, houd Ernst van Altena een inleiding. Had hij beter in gebarentaal kunnen doen, want zijn stem gaat verloren in het serviesgerinkel. Ernst moet zijn tekst later in de studio overdoen. Van Altena: 'Het restaurant had de boter uitgebraden. Het bezoeken van het gratis toegankelijke en door de VPRO betaalde concert hadden ze verbonden aan de verplichte afname van een exclusief diner.' Brel als achtergrondmuziekje bij gebraden reerug, kikkerbillen en zeetongetjes: 'Ik ben geen kroegzanger, dat ben ik al jaren niet meer. Ik hoor in een zaal te staan, en dan halen ze me hier in de provincie om in zo'n kuttent voor dove ouwe taarten op te treden.' Na afloop zwoer Brel luidkeels dat hij 'nooit meer in Nederland een tv-programma zou maken'. Als de chansonier zijn honorarium krijgt uitbetaald, smijt hij dit woedend op de grond. Snerend dat die 'kloteklappers van de VPRO' het maar in hun reet moesten stoppen of anders aan het Rode Kruis moesten schenken. Van Altena: 'Jojo bukte zich om de twaalfduizend gulden op te rapen en in zijn binnenzak te proppen. Voor zijn vertrek ontving Brel van de VPRO ook nog een enorme, platte kaas. Jojo zat aan het stuur van de zwarte DS, met naast zich een tierende Brel met die kaas op z'n knie‰n.' Brels tirade stopt pas als Van Altena afscheid neemt en in plaats van het gebruikelijk Bon voyage, Allors Jacques, bon frommage zegt. Het concert is één keer uitgezonden, begin juni 1964. De banden zijn waarschijnlijk verloren gegaan bij de VPRO-paleisrevolutie van 1969. Alles dat uit de tijd van de dominees stamde kon niet interessant zijn. De eeuwig noodlijdende omroep wiste de telerecording om de banden opnieuw te kunnen gebruiken. (redactie VG: zoals u op deze site kunt zien: gelukkig niet!) ________________________________ Jacques Brel, de biografie van Mohamed el-Fers, is na de dreiging van de advokaat van de erven Brel uit de handel genomen. Het in Nederland door Jan Mets te Amsterdam en in België door uitgeverij Scoop te Gent uitgegeven boek is mede daardoor een gewild verzamelobject geworden, waarvan in België al illegale herdrukken (gefotocopieerd) zijn gesignaleerd. Voor de speurneuzen: het boeknummer is in Nederland ISBN 90 5330 371 5 en Belgie ISBN: 90 5466 523 8 (onlangs opnieuw uitgegeven). bron: website MOKUM TV (zie de link op deze pagina)

Kort na zijn moeders dood zal Jacques Brel nog één keer een tv-optreden geven in Nederland. Brel is dan op het hoogtepunt van zijn roem. Een krankzinnige tijd. De toen 30-jarige VPRO-regiseur Warrie van Kampen laat in Het Parool weten 'weg te willen uit de kille studio' en Brel 'in een andere sfeer te willen brengen dan waar men gewoonlijk televisieprogramma's maakt'. Van Kampen roemt een week voor het optreden het publiek van 'dichters, schilders en andere kunstenaars' die tot het vaste meubilair van café het Huis met de Pilaren in het centrum van Bergen' horen. Warrie van Kampen, zelf afkomstig uit Bergen, noemt het 'een heel fijn publiek met een warme belangstelling voor de chansons van deze Frans-zingende Belg'. Ook Jacques zelf zou 'zelf erg gelukkig' zijn geweest met het idee hem in een Bergense kunstenaarskroeg te laten optreden. Warrie van Kampen beweert er in Parijs met Brel over te hebben gesproken. De zanger komt net uit Italië, zijn groep wordt rechtstreeks uit Canada aangevlogen. De volgende dag zal het gezelschap in Madrid spelen. Brel is al woedend om wat hem in Rome geflikt werd. Hij moest in een tv-show 'Le plat pays' playbacken. Om verder geen bijgeluiden te veroorzaken hadden ze hem daar een gitaar met touwtjes in de handen gedrukt. In principe zong Brel alles live. Laaiend over de Romeinse verneukerij van zijn publiek kwam hij in het Noord-Hollandse kunstenaarsdorp aan. Daar werd Brel nog kwaaier toen hij merkte dat hij in een eetcafé moest spelen. VPRO-regiseur Van Kampen had hem voorgespiegeld dat Bergen 'het allerbeste publiek' zou hebben. Met mensen in de zaal die, in tegenstelling tot AVRO-publiek, wèl Frans zouden verstaan. Wie zitten er met Philipsoorbellen te pronken op de voorste rij? De stokdove plaatselijke helden 'Ome Jany' Adriaan Roland-Holst en Antonie van Kampen. Om eventuele taalproblemen van toute-Bergen te ondervangen, houd Ernst van Altena een inleiding. Had hij beter in gebarentaal kunnen doen, want zijn stem gaat verloren in het serviesgerinkel. Ernst moet zijn tekst later in de studio overdoen. Van Altena: 'Het restaurant had de boter uitgebraden. Het bezoeken van het gratis toegankelijke en door de VPRO betaalde concert hadden ze verbonden aan de verplichte afname van een exclusief diner.' Brel als achtergrondmuziekje bij gebraden reerug, kikkerbillen en zeetongetjes: 'Ik ben geen kroegzanger, dat ben ik al jaren niet meer. Ik hoor in een zaal te staan, en dan halen ze me hier in de provincie om in zo'n kuttent voor dove ouwe taarten op te treden.' Na afloop zwoer Brel luidkeels dat hij 'nooit meer in Nederland een tv-programma zou maken'. Als de chansonier zijn honorarium krijgt uitbetaald, smijt hij dit woedend op de grond. Snerend dat die 'kloteklappers van de VPRO' het maar in hun reet moesten stoppen of anders aan het Rode Kruis moesten schenken. Van Altena: 'Jojo bukte zich om de twaalfduizend gulden op te rapen en in zijn binnenzak te proppen. Voor zijn vertrek ontving Brel van de VPRO ook nog een enorme, platte kaas. Jojo zat aan het stuur van de zwarte DS, met naast zich een tierende Brel met die kaas op z'n knie‰n.' Brels tirade stopt pas als Van Altena afscheid neemt en in plaats van het gebruikelijk Bon voyage, Allors Jacques, bon frommage zegt. Het concert is één keer uitgezonden, begin juni 1964. De banden zijn waarschijnlijk verloren gegaan bij de VPRO-paleisrevolutie van 1969. Alles dat uit de tijd van de dominees stamde kon niet interessant zijn. De eeuwig noodlijdende omroep wiste de telerecording om de banden opnieuw te kunnen gebruiken. (redactie VG: zoals u op deze site kunt zien: gelukkig niet!) ________________________________ Jacques Brel, de biografie van Mohamed el-Fers, is na de dreiging van de advokaat van de erven Brel uit de handel genomen. Het in Nederland door Jan Mets te Amsterdam en in België door uitgeverij Scoop te Gent uitgegeven boek is mede daardoor een gewild verzamelobject geworden, waarvan in België al illegale herdrukken (gefotocopieerd) zijn gesignaleerd. Voor de speurneuzen: het boeknummer is in Nederland ISBN 90 5330 371 5 en Belgie ISBN: 90 5466 523 8 (onlangs opnieuw uitgegeven). bron: website MOKUM TV (zie de link op deze pagina)