Er is een fout opgetreden, probeer het later nog eens.

De NPO app

Download

Webcam Een Leven Lang, 27 april 2013, Radio 5

29 apr 2013 20:48

NTR

In Een Leven Lang' is Alexandra Terlouw-van Hulst te gast. Onlangs verscheen van haar hand de oorlogsroman “De man van Tsinegolde”, voor het grootste deel gebaseerd op haar eigen kinderjaren. Terlouw-van Hulst groeide op als jongste van drie meisjes in een harmonieus gezin. Bij het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog zijn de zusjes respectievelijk 8, 7 en 5 jaar oud. Haar ouders, de ingenieur Jan van Hulst en de Joodse violiste Paula Horowitz, gaan in het verzet en helpen op grote schaal met het ‘ontjoodsen’ van Joden door hen aan andere identiteitspapieren te helpen of – samen met hoogleraar Antroplogie Arie de Froe- medische gegevens te vervalsen. Daarnaast vangen ze in hun huis onderduikers op. Een riskante aangelegenheid met drie jonge kinderen. Terlouw-van Hulst: “Voor mij was oorlog ‘gewoon’, ik was te jong om me te herinneren hoe het zonder oorlog was. Van onze ouders kregen we niet alles te horen, maar als ze ons uitlegden dat we écht niets mochten zeggen, legde dat geen druk op onze schouders. Helemaal niet. Ook dat ervoer ik als normaal.” Na de oorlog weigerde haar vader ieder eerbetoon, hij ging er niet prat op dat hij zijn eigen leven in de waagschaal had gesteld om anderen te helpen. In 1997 ontvangt hij postuum de Yad Vashem onderscheiding. Alexandra Terlouw-van Hulst (1935) heeft Algemene Taalwetenschappen gestudeerd. Ze heeft zich vele jaren ingezet voor de Stichting VluchtelingenWerk. Ze heeft boeken vertaald, en geschreven voor het onderwijs. Ze is getrouwd met Jan Terlouw. Samen hebben ze vier kinderen. Alexandra zet haar kennis van taal veelvuldig in voor het redigeren van de publicaties van haar man en kinderen. Een Leven Lang, zaterdag 27 april, 18.15 u. Radio 5

In Een Leven Lang' is Alexandra Terlouw-van Hulst te gast. Onlangs verscheen van haar hand de oorlogsroman “De man van Tsinegolde”, voor het grootste deel gebaseerd op haar eigen kinderjaren. Terlouw-van Hulst groeide op als jongste van drie meisjes in een harmonieus gezin. Bij het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog zijn de zusjes respectievelijk 8, 7 en 5 jaar oud. Haar ouders, de ingenieur Jan van Hulst en de Joodse violiste Paula Horowitz, gaan in het verzet en helpen op grote schaal met het ‘ontjoodsen’ van Joden door hen aan andere identiteitspapieren te helpen of – samen met hoogleraar Antroplogie Arie de Froe- medische gegevens te vervalsen. Daarnaast vangen ze in hun huis onderduikers op. Een riskante aangelegenheid met drie jonge kinderen. Terlouw-van Hulst: “Voor mij was oorlog ‘gewoon’, ik was te jong om me te herinneren hoe het zonder oorlog was. Van onze ouders kregen we niet alles te horen, maar als ze ons uitlegden dat we écht niets mochten zeggen, legde dat geen druk op onze schouders. Helemaal niet. Ook dat ervoer ik als normaal.” Na de oorlog weigerde haar vader ieder eerbetoon, hij ging er niet prat op dat hij zijn eigen leven in de waagschaal had gesteld om anderen te helpen. In 1997 ontvangt hij postuum de Yad Vashem onderscheiding. Alexandra Terlouw-van Hulst (1935) heeft Algemene Taalwetenschappen gestudeerd. Ze heeft zich vele jaren ingezet voor de Stichting VluchtelingenWerk. Ze heeft boeken vertaald, en geschreven voor het onderwijs. Ze is getrouwd met Jan Terlouw. Samen hebben ze vier kinderen. Alexandra zet haar kennis van taal veelvuldig in voor het redigeren van de publicaties van haar man en kinderen. Een Leven Lang, zaterdag 27 april, 18.15 u. Radio 5