Er is een fout opgetreden, probeer het later nog eens.

De NPO app

Download

A Touch of Frost: If dogs run free

15 mei 2013 05:43

• KRO •

De allerlaatste aflevering van A Touch of Frost: If dogs run free, heeft naast het op tv uitgezonden einde twee alternatieve eindes. Dit is er een van. Deze video heeft alleen ondertitels in het Engels. Voor degenen die ook de details van de dialogen willen snappen volgt hieronder de vertaling: Frost en Toolan in de hal: T: Dit is een grote verandering, Jack. F: Ja, dat klopt. Hoe grote hoe beter. Heb je erover nagedacht wat je gaat doen als je met pensioen bent? T: Ik neig om te zeggen, zo weinig mogelijk. Maar ik heb een lange lijst. Als ik ooit aan het eind kom heeft mijn familie een nog langere lijst. Ik ga dit werk missen maar ik ga niet op mijn kont zitten. F: Ja, okee. Maar dat was het enig vooruitzicht dat ik had. Snap je. Niet veel. Maar zo denk ik er nu niet meer over. Nee. Ineens denk ik dat ik iets anders ga doen dan politieman zijn. Snap je. Goed George, we gaan. Toolan helpt Frost in de auto. Frost: Dank je. Toolan: Hoe voel je je? F: Ik weet het niet.. Ik ben gelukkig. Ja, dat is het. Ik ben gelukkig. Frosts toekomstige vrouw Christine Moorhead stapt in de auto. Christine: Je ziet er prachtig uit. Bij de kerk overhandigt Mullett de anjers aan Frost en Toolan. Mullett: Asjeblieft, Jack! En George. In het ziekenhuis rent zijn aanstaande bruid naar binnen. Christine: Jack! Frost: Het lijkt erop dat ik er een gewoonte van heb gemaakt om belangrijke zaken in de soep te laten lopen. Dat had ik je moeten vertellen. C: Wat hebben ze gezegd? F: Los van 'Je pakt een trolley, wanneer krijgen we die terug'? C: Jack, asjeblieft! F: Nee, het gaat goed, het gaat goed. Ik ben wat gehavend en gekneusd, dat is alles. C: Ik zag George (Toolan). F: Oh, ja. Hij nam ook de trolley. Hij heeft een gebroken arm. Mr. Mullett is okee. Die heeft alleen een nieuw pak nodig. Hoe is het met Allen? C schudt het hoofd. F: Het spijt me, schat. Arts: Okee, we gaan nu röntgenfoto's maken, Mr.Frost. We moeten zeker weten dat er niks aan de hand is. Zullen we? F: Ja, Ik ben klaar.... Christina, ik hou van je! (stem): Hartstilstand! Rhesus! Deuren! Maak plaats! Uit de kant graag. Toolan en Mullett in de wachtkamer. Christine komt binnen. M: Gaan ze opereren? C: Nee. T: Er moet toch nog een mogelijkheid zijn... C: Nee. Ik heb het tegen alle doktoren gezegd. Ik heb de specialist gesmeekt om wat dan ook te proberen. Maar.. Niks. Zijn hart is er al te lang geleden mee opgehouden. De hersenbeschadiging ... Zijn hersens... De waarheid is... Jack is al dood. T: Ohh. C: Ik moet een beslissing nemen. Ik wil graag dat jullie met me meegaan. Aan het bed van Frost. C: Tot ziens, Jack. In de kerk. Geestelijke: Nu kijken we nog in een wazige spiegel, maar straks staan we oog in oog. Nu is mijn kennen nog beperkt, maar straks zal ik volledig kennen, zoals ik zelf gekend ben. Ons resten geloof, hoop en liefde, deze drie, maar de grootste daarvan is de liefde. (1 Korinthiërs 13:12-13)

De allerlaatste aflevering van A Touch of Frost: If dogs run free, heeft naast het op tv uitgezonden einde twee alternatieve eindes. Dit is er een van. Deze video heeft alleen ondertitels in het Engels. Voor degenen die ook de details van de dialogen willen snappen volgt hieronder de vertaling: Frost en Toolan in de hal: T: Dit is een grote verandering, Jack. F: Ja, dat klopt. Hoe grote hoe beter. Heb je erover nagedacht wat je gaat doen als je met pensioen bent? T: Ik neig om te zeggen, zo weinig mogelijk. Maar ik heb een lange lijst. Als ik ooit aan het eind kom heeft mijn familie een nog langere lijst. Ik ga dit werk missen maar ik ga niet op mijn kont zitten. F: Ja, okee. Maar dat was het enig vooruitzicht dat ik had. Snap je. Niet veel. Maar zo denk ik er nu niet meer over. Nee. Ineens denk ik dat ik iets anders ga doen dan politieman zijn. Snap je. Goed George, we gaan. Toolan helpt Frost in de auto. Frost: Dank je. Toolan: Hoe voel je je? F: Ik weet het niet.. Ik ben gelukkig. Ja, dat is het. Ik ben gelukkig. Frosts toekomstige vrouw Christine Moorhead stapt in de auto. Christine: Je ziet er prachtig uit. Bij de kerk overhandigt Mullett de anjers aan Frost en Toolan. Mullett: Asjeblieft, Jack! En George. In het ziekenhuis rent zijn aanstaande bruid naar binnen. Christine: Jack! Frost: Het lijkt erop dat ik er een gewoonte van heb gemaakt om belangrijke zaken in de soep te laten lopen. Dat had ik je moeten vertellen. C: Wat hebben ze gezegd? F: Los van 'Je pakt een trolley, wanneer krijgen we die terug'? C: Jack, asjeblieft! F: Nee, het gaat goed, het gaat goed. Ik ben wat gehavend en gekneusd, dat is alles. C: Ik zag George (Toolan). F: Oh, ja. Hij nam ook de trolley. Hij heeft een gebroken arm. Mr. Mullett is okee. Die heeft alleen een nieuw pak nodig. Hoe is het met Allen? C schudt het hoofd. F: Het spijt me, schat. Arts: Okee, we gaan nu röntgenfoto's maken, Mr.Frost. We moeten zeker weten dat er niks aan de hand is. Zullen we? F: Ja, Ik ben klaar.... Christina, ik hou van je! (stem): Hartstilstand! Rhesus! Deuren! Maak plaats! Uit de kant graag. Toolan en Mullett in de wachtkamer. Christine komt binnen. M: Gaan ze opereren? C: Nee. T: Er moet toch nog een mogelijkheid zijn... C: Nee. Ik heb het tegen alle doktoren gezegd. Ik heb de specialist gesmeekt om wat dan ook te proberen. Maar.. Niks. Zijn hart is er al te lang geleden mee opgehouden. De hersenbeschadiging ... Zijn hersens... De waarheid is... Jack is al dood. T: Ohh. C: Ik moet een beslissing nemen. Ik wil graag dat jullie met me meegaan. Aan het bed van Frost. C: Tot ziens, Jack. In de kerk. Geestelijke: Nu kijken we nog in een wazige spiegel, maar straks staan we oog in oog. Nu is mijn kennen nog beperkt, maar straks zal ik volledig kennen, zoals ik zelf gekend ben. Ons resten geloof, hoop en liefde, deze drie, maar de grootste daarvan is de liefde. (1 Korinthiërs 13:12-13)