Er is een fout opgetreden, probeer het later nog eens.

De NPO app

Download

Frost: If dogs run free

15 mei 2013 05:43

• KRO •

De allerlaatste aflevering van A Touch of Frost: If dogs run free, heeft naast het op tv uitgezonden einde twee alternatieve eindes. Dit is er een van. NB: Deze video is alleen in het Engels ondertiteld. Voor degenen die de details ook graag willen weten volgt hieronder de vertaling: Toolan helpt Frost in de auto. Frost: Dank je. Toolan: Hoe voel je je? F: Ik weet het niet.. Ik ben gelukkig. Ja, dat is het. Ik ben gelukkig. Frosts toekomstige vrouw Christine Moorhead stapt in de auto. Christine: Je ziet er prachtig uit. Bij de kerk overhandigt Mullett de anjers aan Frost en Toolan. Mullett: Asjeblieft, Jack! En George. In het ziekenhuis rent zijn aanstaande bruid naar binnen. Christine: Jack! Frost: Het lijkt erop dat ik er een gewoonte van heb gemaakt om belangrijke zaken in de soep te laten lopen. Dat had ik je moeten vertellen. C: Wat hebben ze gezegd? F: Los van Je pakt een trolley, wanneer krijgen we die terug? C: Jack, asjeblieft! F: Nee, het gaat goed, het gaat goed. Ik ben wat gehavend en gekneusd, dat is alles. C: Ik zag George (Toolan). F: Oh, ja. Hij nam ook de trolley. Hij heeft een gebroken arm. Mr. Mullett is okee. Die heeft alleen een nieuw pak nodig. Hoe is het met Allen? C schudt het hoofd. F: Het spijt me, schat. Arts: Okee, we gaan nu röntgenopnames maken, Mr.Frost. We moeten zeker weten dat er niks aan de hand is. Zullen we? F: Ja, dank je. Het gaat goed. Het gaat goed. Arts: Dat komt door de hersenschudding. (stem): Sorry, dokter, maak ruimte! De deur! Toolan en Frost in de wachtkamer. De arts komt binnen. F: Ga je opereren? Arts: Nee, sorry, dat kan niet meer. T: Er moet toch nog een mogelijkheid zijn... Arts: Zijn hart is er al te lang geleden mee opgehouden. Eigenlijk is het een machine die hem in leven houdt. F: En jij moet die machine uitzetten. Arts: Meer kunnen we niet doen. Mrs. Mullett wil graag dat jullie erbij zijn. Bij het bed van Mullett: Nu kijken we nog in een wazige spiegel, maar straks staan we oog in oog. Nu is mijn kennen nog beperkt, maar straks zal ik volledig kennen, zoals ik zelf gekend ben. Ons resten geloof, hoop en liefde, deze drie, maar de grootste daarvan is de liefde. (1 Korinthiërs 13:12-13) In de kerk. F: Tot ziens, meneer. F: Het is moeilijk voorbij dit moment te kijken. C: Ik weet het. Maar het zal gebeuren. Ik heb mijn huwelijkse belofte al uitgesproken tijdens de repetitie. In voor- en tegenspoed. En ik meen het. F: Het politiebureau van Denton is altijd een toevluchtsoord geweest. En het was werk. Ik hoefde niet aan andere dingen te denken. Maar zo denk ik er nu niet meer over. En ik dacht vaak dat ik te lang ben doorgegaan om nog iets anders te kunnen zijn dan een politieman. Nu denk ik dat niet meer. Mullett en ik waren het bijna nooit over iets eens. Maar als hij thuis was, was hij meer dan een politieman. Ik niet. Maar nu moeten we een leven leiden. En er moet veel ingepropt worden. Kom, we gaan.

De allerlaatste aflevering van A Touch of Frost: If dogs run free, heeft naast het op tv uitgezonden einde twee alternatieve eindes. Dit is er een van. NB: Deze video is alleen in het Engels ondertiteld. Voor degenen die de details ook graag willen weten volgt hieronder de vertaling: Toolan helpt Frost in de auto. Frost: Dank je. Toolan: Hoe voel je je? F: Ik weet het niet.. Ik ben gelukkig. Ja, dat is het. Ik ben gelukkig. Frosts toekomstige vrouw Christine Moorhead stapt in de auto. Christine: Je ziet er prachtig uit. Bij de kerk overhandigt Mullett de anjers aan Frost en Toolan. Mullett: Asjeblieft, Jack! En George. In het ziekenhuis rent zijn aanstaande bruid naar binnen. Christine: Jack! Frost: Het lijkt erop dat ik er een gewoonte van heb gemaakt om belangrijke zaken in de soep te laten lopen. Dat had ik je moeten vertellen. C: Wat hebben ze gezegd? F: Los van Je pakt een trolley, wanneer krijgen we die terug? C: Jack, asjeblieft! F: Nee, het gaat goed, het gaat goed. Ik ben wat gehavend en gekneusd, dat is alles. C: Ik zag George (Toolan). F: Oh, ja. Hij nam ook de trolley. Hij heeft een gebroken arm. Mr. Mullett is okee. Die heeft alleen een nieuw pak nodig. Hoe is het met Allen? C schudt het hoofd. F: Het spijt me, schat. Arts: Okee, we gaan nu röntgenopnames maken, Mr.Frost. We moeten zeker weten dat er niks aan de hand is. Zullen we? F: Ja, dank je. Het gaat goed. Het gaat goed. Arts: Dat komt door de hersenschudding. (stem): Sorry, dokter, maak ruimte! De deur! Toolan en Frost in de wachtkamer. De arts komt binnen. F: Ga je opereren? Arts: Nee, sorry, dat kan niet meer. T: Er moet toch nog een mogelijkheid zijn... Arts: Zijn hart is er al te lang geleden mee opgehouden. Eigenlijk is het een machine die hem in leven houdt. F: En jij moet die machine uitzetten. Arts: Meer kunnen we niet doen. Mrs. Mullett wil graag dat jullie erbij zijn. Bij het bed van Mullett: Nu kijken we nog in een wazige spiegel, maar straks staan we oog in oog. Nu is mijn kennen nog beperkt, maar straks zal ik volledig kennen, zoals ik zelf gekend ben. Ons resten geloof, hoop en liefde, deze drie, maar de grootste daarvan is de liefde. (1 Korinthiërs 13:12-13) In de kerk. F: Tot ziens, meneer. F: Het is moeilijk voorbij dit moment te kijken. C: Ik weet het. Maar het zal gebeuren. Ik heb mijn huwelijkse belofte al uitgesproken tijdens de repetitie. In voor- en tegenspoed. En ik meen het. F: Het politiebureau van Denton is altijd een toevluchtsoord geweest. En het was werk. Ik hoefde niet aan andere dingen te denken. Maar zo denk ik er nu niet meer over. En ik dacht vaak dat ik te lang ben doorgegaan om nog iets anders te kunnen zijn dan een politieman. Nu denk ik dat niet meer. Mullett en ik waren het bijna nooit over iets eens. Maar als hij thuis was, was hij meer dan een politieman. Ik niet. Maar nu moeten we een leven leiden. En er moet veel ingepropt worden. Kom, we gaan.