Er is een fout opgetreden, probeer het later nog eens.

De NPO app

Download

De zin en onzin van overdreven veiligheidsmaatregelen

2 okt 2012 21:05

NCRV • 55 min

Met persoonlijke reportages, vaste opiniërende gezichten en verrassende gesprekken geeft Altijd Wat een andere kijk op ontwikkelingen in de samenleving en gebeurtenissen om ons heen.

De wet op preventief fouilleren bestaat 10 jaar. Vooral Amsterdam en Rotterdam maken veelvuldig gebruik van deze mogelijkheid om in een speciaal aangewezen gebied mensen tegen wie geen verdenking bestaat te fouilleren op wapens. Zijn de successen zo groot dat het het offer van privacyschending rechtvaardigt? Hoe zit het met de kans op discriminatie? En: wordt Nederland er daadwerkelijk veiliger door? We lopen mee met de politie van Amsterdam, Utrecht en Rotterdam en onderzoekt of preventief fouilleren een succes is. Daarnaast een reportage over de zin en onzin van overdreven veiligheidsmaatregelen. Geeft de overheid miljarden teveel uit aan absurde veiligheidsmaatregelen? Hoogleraar Besturen en Veiligheid Ira Helsloot vindt van wel en zegt dat politici te veel reageren op emoties van bange en boze burgers. Als voorbeeld noemt hij de belofte aan bewoners dat zij worden uitgekocht omdat ze dicht bij een hoogspanningsmast wonen. Totale kosten zijn 1,7 miljard, terwijl daar ‘maar’ 0,5 levens per jaar mee gered worden. We spreken erover met deskundigen en bewoners. Deze week een gesprek met Viktor Staudt. In 1999 deed hij een zelfmoordpoging door voor een trein te springen. Hij overleefde dit drama, maar verloor wel zijn beide benen. Onlangs kwam zijn boek ‘Het verhaal van mijn zelfmoord’ uit. Hierin vertelt hij hoe hij tot zijn rigoureuze daad kwam en hoe hij na de poging zijn leven weer oppakte. Tot slot een portret van marinier Rob. Hij reed in Afghanistan op een bermbom. Hij overleefde de aanslag maar raakte zwaar gewond en verloor zijn rechter onderbeen. Rob werkt nog steeds bij defensie, nu als schietinstructeur. Momenteel traint hij voor de Mud Masters Obstacle Run, een 12 kilometer lange hindernisbaan. Hij ziet het als een missie die hij wil volbrengen, maar dan wel met een prothese. Met persoonlijke reportages, vaste opiniërende gezichten en verrassende gesprekken geeft Altijd Wat een andere kijk op ontwikkelingen in de samenleving en gebeurtenissen om ons heen.