Alles
Een kamer in het verleden. In het najaar van 2010 verbleven vijftien proefpersonen, die allen het woord als voertuig van hun gedachten en gevoelens hanteren, een week lang in een drijvende bungalow, aangemeerd aan een onbewoond eiland in het Lauwersmeer. Vijftien schrijvers, cabaretiers, denkers en dichters werden er eenzaam opgesloten, zonder enige vorm van elektronische communicatie met de buitenwereld. Alleen De Avondenrecorder stond hen ter beschikking, waarop zij hun belevenissen en bespiegelingen inspraken.nl
“Wat je op Senneroog ziet, zijn heel veel vogels. Vogels die elkaar loslaten en dan weer samenkomen.” Vanmiddag op de terugweg, in de taxi onderweg naar Hilversum, zag hij nog steeds veel vogels voorbij trekken. Alsof de vogels hem ineens meer opvallen. In de studio in Hilversum vroeg Jeroen van Kan hem naar zijn bevindingen. “Een wijze les is dat ik geen voornemens meer moet maken,” zegt Wim. Terwijl bij een aantal van zijn voorgangers de afzondering tot een soort dadendrang leidde, om de eenzaamheid tegen te gaan, was daar bij hem niets van te merken. “Er was niks om mij zorgen om te maken, noch de actualiteit, noch de dagelijkse beslommeringen.” In andere omstandigheden zou hij zich schuldig hebben gevoeld, als hij, zoals op het Lauwersmeer, een week niets zou hebben gedaan. Ik kan me ergens goed aan overgeven, zonder dat er een interne strijd moet worden gevoerd.”nl