Alles
Voorloper van de serie Tony van Verre ontmoetnl
Interview met journalist/schrijver Simon Carmiggelt, omlijst met muziek. De vragen van interviewer Tony van Verre zijn uit de opnamen geknipt, waardoor het programma een lange monoloog lijkt te zijn. Carmiggelt vertelt over het verschil tussen zijn vak als journalist en dat van een letterkundige. Carmiggelt begon in 1932 als jongste verslaggever bij de Haagse editie van het socialistische blad 'Het Volk' waar hij vanaf 1936 'cursiefjes' schreef onder de titel 'Kleinigheden'. Na de oorlog kwam hij bij 'Het Parool' terecht waar hij een dagelijkse rubriek ging schrijven onder de noemer 'Kronkel'. Carmiggelt vertelt over zijn onderwerpen (o.a. kroegverhalen), de stad Amsterdam als inspiratiebron, de reden om te schrijven en de ontspanning die hij vindt in de bossen van Gelderland. Hij vertelt over het schrijven van toneelkritieken, de film 'Playtime' van Jacques Tati die de absurditeit van het leven blootlegt, en het schrijven van zijn enige roman 'Johan Justus Jacob' (1941). Carmiggelt vindt de underdogs in het leven veel interessanter dan "mensen op cocktailparty’s", die alleen maar een masker dragen "en daar ook nog in geloven". Een onuitputtelijke bron van inspiratie zijn kinderen. Hij beschreef o.a. zijn eigen kinderen en kleinkinderen. Carmiggelt vertelt over het winnen van de Constantijn Huygensprijs (1961) en de Prijs van de Amsterdamse Boekverkopers Vereniging (1967). Ook illustreert hij het begrip humor aan de hand van een versje van Lafontaine. Tot slot debiteert hij een geestige mop over een gedesillusioneerde fluitist, "die niet op te schrijven is".nl