Alles
Een kamer in het verleden. In het najaar van 2010 verbleven vijftien proefpersonen, die allen het woord als voertuig van hun gedachten en gevoelens hanteren, een week lang in een drijvende bungalow, aangemeerd aan een onbewoond eiland in het Lauwersmeer. Vijftien schrijvers, cabaretiers, denkers en dichters werden er eenzaam opgesloten, zonder enige vorm van elektronische communicatie met de buitenwereld. Alleen De Avondenrecorder stond hen ter beschikking, waarop zij hun belevenissen en bespiegelingen inspraken.nl
Het is enorm hard gaan waaien. De boot is door de vorst ingevroren. De verwarmingsketel doet het niet meer, wat desastreuze gevolgen heeft voor zowel de kamertemperatuur als de warmwatervoorziening. Op woensdagochtend blijkt dat zelfs de watertank is bevroren, waardoor er geen koud water meer uit de kraan komt. Vanwege het ijs is het de vraag of de boot nog wel bereikbaar is. Hoe geraakt een verwarmingsmonteur op Senneroog? Zal er soms een ijsbreker worden ingezet? Ester blijft intussen hoopvol: “Aan mij zal het niet liggen, mij krijgen ze niet weg! Gewoon laten zitten, die dichter op de boot. Dat kan ze wel hebben!” Maar de boot is onbereikbaar geworden. Er worden nog naar andere oplossingen gezocht. Via een landtong aan de noordzijde, maar ook dat blijkt geen optie. Ester zegt dat er zelfs wordt gegrapt dat ze haar misschien met een helikopter komen halen. Ze blijft kalm: “Het is een enerverende situatie. Ik voel me hier eigenlijk wel gelukkig! Hoe meer een mens lijdt, hoe sterker het gevoel dat hij leeft!”nl