Alles
Een kamer in het verleden. In het najaar van 2010 verbleven vijftien proefpersonen, die allen het woord als voertuig van hun gedachten en gevoelens hanteren, een week lang in een drijvende bungalow, aangemeerd aan een onbewoond eiland in het Lauwersmeer. Vijftien schrijvers, cabaretiers, denkers en dichters werden er eenzaam opgesloten, zonder enige vorm van elektronische communicatie met de buitenwereld. Alleen De Avondenrecorder stond hen ter beschikking, waarop zij hun belevenissen en bespiegelingen inspraken.nl
Omdat haar gedrag sterk wordt bepaald door de de aanwezigheid van anderen, vraagt Ester Naomi Perquin zich af of ze op Senneroog überhaupt nog wel gedrag vertoont. En wat ze dan doet. Dat lijkt mee te vallen. In haar tweede radioverslag vertelt ze verder over haar project De blije maker. En ze maakt een opsomming van De dingen die ik niet zo mis. Voor wie dat nog eens rustig na wil nalezen staat hier een geschreven versie. “Ik denk niet dat de lijst helemaal af is, maar ik vond dat ik wel genoeg had gemopperd”, geeft ze aan in de begeleidende tekst bij de audio. “Er bestaat ook een lijst van dingen die ik wel mis maar die is tamelijk kort en erg persoonlijk. Er staan ook een paar zaken op die ik liever niet aan anderen vertel. Zelfs niet aan mijzelf.”nl