Alles
In een serie van zes afleveringen reist Paul Rosenmöller door zes landen op het Latijns-Amerikaanse continent. El Salvador, Argentinië, Chili, Bolivia, Brazilië en Venezuela waren tot voor kort een dictatuur. Na een ‘rode revolutie’ zijn deze landen nu omgevormd tot democratie, vaak geleid door een socialistische regering. Wat is de toekomst van een land dat zich heeft ontworsteld aan de dictatuur? Hoe wordt er afgerekend met het verleden? Wie profiteert van de herwonnen vrijheid en wie betaalt de rekening?nl
serie portretten waarin bijzondere mensen uitleggen waarom ze hun leven en werk op hun eigen wijze benaderen. Huub van der Lubbe is de zanger/tekstschrijver van De Dijk. Onlangs kwam de nieuwe cd Later is nu uit, die het vijfentwintigjarig jubileum van de Nederlandse rockband markeert. Paul Rosenmöller gaat met De Dijk op pad naar een dampend optreden in Arnhem. Onderweg onderzoekt Rosenmöller het rock-'n-roll-gehalte van de inmiddels 53-jarige zanger. Voor één van de belangrijkste inspiratiebronnen van Huub van der Lubbe reist Rosenmöller ook met hem naar de voet van de Mont Ventoux in Frankrijk. Daar werd 700 jaar geleden de uitvinder van het sonnet geboren, de dichter Petrarca. Naast het dichten en het thema De Liefde, kan Van der Lubbe, evenals Petrarca, de lust om de Ventoux te beklimmen niet weerstaan. Op de top van de berg speelt hij een akoestische versie van één van de vele klassiekers uit het oeuvre van De Dijk en is er ruimte voor bespiegelingen. Want voor alles is deze sympathieke zanger een romanticus die het leven omarmt. 'De dood? Ik ga er geen tijd aan verspillen. Leven, leven, leven. Zolang het kan, moet je dubbelop leven. Ik vind het zo zonde als mensen zeggen 'ja maar, we hadden nog zo graag'... Wacht niet met leven totdat je denkt 'nu kan het wel', want dan ben je in de regel te laat.' Ook vertelt Van der Lubbe openhartig over zijn jeugd en de honger naar applaus die hij toen al voelde. 'Ik wilde clown worden, en cowboy. En leeuwentemmer. En het liefst alledrie tegelijk, ik heb nooit zo echt kunnen kiezen voor dingen... We hadden een plaatje thuis van Toon Hermans, daar hoorde je publiek klappen. Nou, dat wist ik wel meteen; zoiets, zoiets wil ik.'nl