Alles
Een boekenprogramma dat een wekelijks venster op de wereld geeft met schrijvers van recent verschenen fictie en non fictie, gepresenteert vanuit de Hortus Botanicus in Amsterdam.nl
Een gesprek met de slavisten Hans Boland en Pieter Waterdrinker naar aanleiding van het laatste boek van Boland, Mijn Russische ziel. In dat boek probeert hij af te rekenen met allerlei clichés over het land dat volgens hem uiteindelijk de beerput van Europa is en al te lang geteisterd wordt door alcohol en luiheid, luiheid die volgens hem historisch valt te verklaren. Schrijver en journalist Pieter Waterdrinker (pseudoniem voor Telegraaf-correspondent te Moskou: Pieter van der Sloot) studeerde Nederlands recht en Russisch aan de Universiteit van Amsterdam. Hij schreef onder andere Een Hollandse romance (2003), over een Nederlandse reclameman die op drift raakt in Rusland. Dit boek is genomineerd voor de tweejaarlijkse Literatuurprijs Gerard Walschap die op 24 november in de Bourlaschouwburg in Antwerpen zal worden uitgereikt. Onlangs verscheen van Pieter Waterdrinker Duitse bruiloft. Hans Boland begon zijn studie Russisch in 1969, werd universitair docent en promoveerde op de grote dichter Anna Achmatova. Hij stelde onder meer twee leergangen Russisch samen en vertaalde een berg Russische poëzie. Van 1992 tot 1997 woonde hij in zijn tweede vaderland, waar hij als docent aan de universiteit verbonden was. Zijn ervaringen met het fascinerende land beschreef hij op scherpe, kritische, maar ook humoristische en relativerende wijze. Eindelijk heeft hij zich nu verstout het beeld van Rusland dat hij zich in de loop van decennia heeft gevormd, in boekvorm te gieten: Mijn Russische ziel. Het eerste deel daarvan behelst zijn actieve leven in het land zelf, in het tweede zet hij zijn gedachten over de geschiedenis en het karakter van de Russen uiteen. In een epiloog bezint hij zich, hoe kan het ook anders, op het meest intrigerende fenomeen van moedertje Rusland: haar ziel. Boland is niet iemand die veel met de ziel opheeft. Dat hij er zelf eentje bezit, betwijfelt hij ten zeerste, en dat de Rus ervan verstoken is, is welhaast zijn heilige overtuiging. In deze aflevering een fragment uit Stalin had een brug beloofd (Palm Plus Producties 1996), DVD bij het boek De goden hebben honger. Siberische reisverhalen, van Gerard Jacobs (2003). Deze film was winnaar van het Gouden Kalf voor de beste korte documentaire op het Nederlands Filmfestival 1996.nl