Alles
Families, ze komen periodiek bij elkaar. Als de een het minder heeft, springt de ander bij. De banden onderling zijn sterk en ze steunen elkaar in moeilijke tijden. Veel Hindoes zien in het onderhouden van een familieband als beschreven, als roeping. Zij ervaren daarin gevoelens van geluk en het geeft zin aan hun leven. Familiesolidariteit past geheel in hun besef van de dharma. Dit staat haaks op een andere ontwikkeling binnen de Hindoegemeenschap namelijk die van steeds verdergaande individualisering en de behoefte aan zelfbeschikking. Aandacht voor de familie beperkt zich dan tot bijzondere momenten als een huwelijk, een overlijden en bij gesprekken over de erfenis. Hoe geven wij familiesolidariteit, ondanks deze ontwikkelingen toch nog een plek in ons leven?nl