Alles
nl
Wekelijks interviewprogramma. In deze aflevering een portret van theatermaker Egbert van Paridon (geboren in Amsterdam in 1920), die onder meer werkzaam was als regisseur, acteur en mede-oprichter van de theatergroepen Puck en Centrum. Gespreksonderwerpen zijn o.a.: de opdracht die hij kreeg de geschiedenis van het theater zoals hij die had meegemaakt te boek te stellen, hetgeen resulteerde in het boek 'Liever geen bloemen'; het warme, katholieke nest waarin hij opgroeide; zijn verlegenheid, van kinds af, en de glamour van het circus waar hij zich toe aangetrokken voelde; zijn behoefte aan een vorm van macht, die zich uitte in veel bestuurlijke functies, " ... eigenlijk ben ik een politiek dier"; zijn weigering de politiek in te gaan voor de KVP; zijn keuze voor de toneelschool in 1943, waarna hij snel ernstig ziek werd; zijn toneelloopbaan, die na de oorlog begon bij het gezelschap Start van Albert van Dalsum; het jeugdtheater Puck dat Van Paridon met anderen oprichtte in 1950, dat na elf jaar overging in toneelgroep Centrum; zijn coördinerende rol, altijd op de achtergrond; zijn homoseksualiteit, waar hij jarenlang strijd tegen voerde; zijn grote waardering voor Provo, waar hij zich sterk bij betrokken voelde; de tactiek die hij gebruikte om in Den Haag subsidies los te krijgen; zijn reactie op het in 1998 door enkele theatermakers ingediende vernieuwingsplan voor het toneel; het ziekbed en de dood van zijn vorige vriend, een concertpianist; zijn eigen dood. Toneelschrijver Gerben Hellinga, die enkele stukken voor Centrum schreef, gaat in op het directeurschap van Van Paridon en diens betekenis voor het Nederlandse toneel, en op het vrije klimaat bij Centrum. Met een fragment uit een toespraak bij de feestelijke opening van theaterzaal Bellevue voor toneelgroep Centrum op 20 april 1975, waar tevens het 25-jarig jubileum van het gezelschap gevierd werd.nl