Alles
nl
Wekelijks interviewprogramma. In deze aflevering een portret van de hoorspel- en filmacteur Hans Veerman (geboren in Hilversum in 1933). Met programmamaker Jos Lubsen brengt Veerman een bezoek aan de enig overgebleven hoorspelstudio in Hilversum en speelt er improviserend een kort hoorspelfragment (" ... 't is toch wel voorbij, helaas"). Hij vertelt over: de toenmalige hoorspelkern, waar hij vanaf 1958 deel van uitmaakte; zijn vrije jeugd in Hilversum, als zoon van een bakker; het ontstaan van zijn liefde voor theater en voor radio; de herinneringen van gezelligheid die hij heeft aan het luisteren naar de radio; zijn opleiding tot radioacteur bij de NRU. In de NAA Fonotheek bekijken ze welke uitzendingen in het archief bewaard zijn gebleven waar Veerman aan meewerkte: " ... ongelofelijk". Hij haalt herinneringen op aan enkele producties, waaronder 'Pissen op het pluche', en gaat in op: zijn hekel aan religiositeit; het 'poëziewerk' dat hij voor de NCRV deed met regisseur Ab van Eyk, met wie hij o.a. verbosonieën en het programma 'Vers in het gehoor' opnam; het feit dat hij niet zoveel heeft met recht-toe-recht-aan-hoorspelen als Paul Vlaanderen; de rollen die hij speelde, die veelal met de dood te maken hadden; zijn eerste filmrol in 'Grote en kleine Klaas', midden jaren '70; de vele rollen waar hij voor gevraagd werd omdat hij "regissabel" was; zijn weigering voor de EO te spelen; de vele louche rollen, waar hij kennelijk een 'gedroomd' uiterlijk voor had; het toneelwerk dat hij deed; de fysieke beperkingen die hij bij het ouder worden ervaart; zijn spijt dat hij nooit kinderen gekregen heeft; zijn jarenlange relatie met acteur Hans Karsenbarg; zijn visie op het homoseksueel ouderschap; hoe hij zich op een rol voorbereidt; zijn voorkeur voor het spelen van ingehouden emoties; zijn rol in de hoorspelversie van Mulisch' 'Het stenen bruidsbed', die hem van zijn radiowerk het meest bijgebleven is. Doorspekt met HA-fragmenten en met een fragment uit 'Het stenen bruidsbed'.nl