Alles
nl
In deze aflevering is filosoof Cornelis Verhoeven (Udenhout, 1928) te gast. Verhoeven verhaalt over de geschiedenis van de filosofie, het geluk dat de filosofie nastreeft en het wezen van de wijsbegeerte ("de kunst van het scheppen van ruimte waarin het peinzen je kan overkomen"). Verhoeven gaat in op zijn vak als hoogleraar filosofie, de zin van de filosofie voor de maatschappij en de inmiddels 40 boeken die hij geschreven heeft. Hij groeide op in een katholiek milieu dat hem een grote schat aan gegevens opleverde die het overdenken waard waren, maar dan in geseculariseerde vorm. Verhoeven verhaalt over zijn jeugd, in een gezin van zeven kinderen, het seminarie waar hij bemerkte de innerlijke roeping te ontberen en het vrijwillige vertrek van de priesteropleiding. Daarna studeerde hij in Nijmegen klassieke talen, gaf les op een middelbare school, wat hij aanvankelijk niet zo leuk vond, en publiceerde daarnaast. Verhoeven trouwde pas op zijn 37e en werd gelukkig in het vaderschap. Hij belicht de strekking van zijn boek 'Tegen het geweld' (1967) en het ultieme doel van de filosofie: "het aanschouwen van de werkelijkheid zonder hulp van een medium." Verhoeven gaat in op zijn gevoeligheid voor de poëzie, zijn wereldvreemdheid als mens en zijn bemoeienis met de wereld die doorgaans op niets uit loopt. Tot slot gaat Verhoeven in op zijn vertalingen van het werk van de Romeinse stoïcijnse filosoof Seneca en de emoties die hem een weg wijzen in het leven.nl