Alles
Cross-over muziek is voor Hindoestaanse jongeren één van de vele uitingsvormen van hun zelfwording. Zowel bij makers als luisteraars wordt deze vorm van muziek gezien als een product van artistieke innovatie en expressie. Maar er zijn ook mensen, cultuurpuristen, die zich heel erg storen aan cross-over muziek. Zij vinden muziek iets dat de eigen identiteit bevestigt en daarom zo authentiek mogelijk gehouden moet worden. Jongeren daarentegen gaan er vanuit dat muziek een taal is die eenieder verstaat en dat juist een mix ervan in de vorm van cross-over muziek bij uitstek geschikt is voor dialoog en wederzijdse interesse. Is cross-over muziek een product dat snel en zonder artistieke inspanning kan worden geproduceerd, zoals tegenstanders beweren? Of is het echt kunst?nl